OPINIE - Vijf voorbeelden van die nieuwe mentaliteit.

Het nieuwe jaar is twee weken onderweg, en je zou haast van een trend kunnen spreken. 
Vijf berichten op een rijtje. 
- Als een van de eerste beslissingen van het Antwerpse schepencollege wordt de nochtans mooie en inclusieve slogan ''t Stad is van iedereen' bij het groot huisvuil gezet. Het zegt toch iets als dat een eerste beleidsprioriteit blijkt te zijn. 
- De tweede beslissing is dan weer een samenscholingsverbod op de Turnhoutsebaan, want een paar onderschepte schimmige sms'jes lieten bevroeden dat een paar Antwerpse migrantenjongeren mogelijk wel eens een optocht tegen een stripverhaal over de profeet zouden kunnen organiseren. Dat bleek achteraf niet echt het geval te zijn, helemaal niemand liet zich zien. Wat volgens het stadsbestuur waarschijnlijk bewijst hoe efficiënt hun maatregel wel niet gewerkt heeft. Maar goed, we onthouden: de stad is niet van iedereen, en zeker niet voor iedereen om te betogen of andere democratische rechten uit te oefenen. 
- Zoals bijvoorbeeld met een wagen op de openbare weg rijden. Zeker niet als dat een wagen is uit een bepaalde prijsklasse en jijzelf uit een minder bemiddelde bevolkingsklasse komt. Want een Marokkaan in een luxewagen, dat kan die alleen door drugshandel gefinancierd gekregen hebben, toch? Dus roept de Antwerpse procureur Herman Dams de Antwerpenaren op om de politie ervan op de hoogte te brengen als ze iets 'verdachts' zien of iets waarvan zij oordelen dat het 'normover-schrijdend' is. Dat de politie en het gerecht hun werk doen: graag zelfs. Als men een steuntrekker betrapt met een Ferrari: neem hem asjeblief in beslag. Maar ze hoeven mij daarvoor echt niet als verklikker te rekruteren. En zeker niet al het verzuurde volk dat ervan overtuigd is dat iemand alleen maar een grotere wagen kan hebben dan zijzelf als die daarvoor gefoefeld heeft. Wat procureur Dams hier doet, is niet het responsabiliseren van het grote publiek, maar wel het institutionaliseren van een afgunstmaatschappij waarin anonieme klachten over de medemens voortaan de werking van ons opsporingsbeleid gaan dicteren. In Antwerpen vinden ze dat dezer dagen dus een vooruitgang. 
- Ook minister van Justitie Turtelboom werkt en woont daar. Zij heeft dan weer het voorstel gelanceerd om zware misdadigers voortaan alleen nog vervroegd vrij te laten als vijf rechters zich daar unaniem voor uitspreken. Raar is dat. Voor iedere mogelijke beoordeling voor een rechtbank stellen we ons tevreden met een alleenzetelend rechter. In zwaardere gevallen of in beroep vinden we dat de wijsheid van drie rechters ruimschoots zal volstaan. Maar nu zou, enkel en uitsluitend voor de mogelijke vervroegde vrijlating van een zwaar geval, de unanieme steun van vijf rechters nodig zijn. Een uitzonderingsrechtbank dus. 
- Renaat Landuyt van de sp.a is dan weer apetrots op een wetsvoorstel waarbij de resultaten van flagrant onwettig uitgevoerde huiszoekingen toch gebruikt zullen mogen worden. Twee weken in het nieuwe jaar, en al vijf voorbeelden van die nieuwe mentaliteit: zie eens hoe flink we zijn. Hoe gretig we basisrechten en -principes op de helling zetten om toch maar te scoren in een opbod van populisme. (bron:Yves Desmet)

Reactie: Over het pro of contra spreek ik mij vandaag niet uit.. maar volgens "mijn" opinie is wat tot nu gangbaar was de schuld van mensen zoals Yves.. mensen die ontkennen dat zwart zwart ziet en dat wit  wit  is. Veralgemenen hoeft niet voor mij..maar zoals het nu loopt met onze pamper-maatschappij kon en kan niet langer.

Don Viona